حزب مؤتلفه اسلامی

حزب مؤتلفه اسلامی

حزب مؤتلفه اسلامی یک حزب سیاسی–مذهبی مهم و سابقه دار در ایران است[۴] که در سال ۱۳۴۲ از ائتلاف ۳ هیئت مذهبی –هیئت مسجد امینالدوله، هیئت مسجد شیخعلی و هیئت اصفهانیها

از افراد سرشناس این حزب میتوان به مرتضی مطهری، سید محمد بهشتی، محمدعلی رجایی، سید علی اندرزگو، محمدجواد باهنر، حبیبالله عسگراولادی، حسن عباسپور، اسدالله بادامچیان، محمدنبی حبیبی، علاءالدین میرمحمدصادقی، سید مصطفی میرسلیم، جعفر شجونی، حسن غفوریفرد، محسن رفیقدوست را نام برد

حزب ملل اسلامی، از اولین گروههای مبارز اسلامی با مشی مسلحانه در ایران بود که در اوایل دهه چهل فعالیت زیرزمینی خود را آغاز نمود. هدف نهائی این گروه تأسیس حکومت اسلامی بود. این گروه با رهبری و محوریت سید محمدکاظم موسوی بجنوردی شکل گرفتاین حزب . اساس و برنامه خود را بر محور ایجاد حکومت اسلامی استوار و برنامههایش در عرصههای اقتصادی، قضائی، فرهنگی و سیاست خارجی در ۶۵ ماده تدوین شده بود و برای آن سه مرحله تدوین شده بود ۱. مرحله ازدیاد و تعلیم (رشد کمی و آموزش) ۲. مرحله استعداد (آمادگی رزمی) ۳. مرحله ظهور (مبارزه علنی) تعدادی از اعضای این حزب از جمله عباس آقازمانی (ابوشریف)، احمد احمد و جواد منصوری بعدها گروهی به نام سازمان حزبالله را در سال ۱۳۴۶ سازماندهی کردند.کشف: در مهر ۱۳۴۴ پس از دستگیری محمدباقر صنوبری که حامل مقادیر زیادی مدارک از حزب بود و در پی آن دستگیری ۵۵ تن از افراد حزب در عمل انحلال یافت. بجنوردی به اعدام و سپس حبس ابد محکوم گشت. دیگر اعضای اصلی مانند ابوالقاسم سرحدیزاده و محمدجواد حجتی کرمانی به حبسهایی سنگین محکوم گردیدند.

این سازمان در ۱۵ شهریور سال ۱۳۴۴[ به رهبری محمد حنیفنژاد، سعید محسن و عبدالرضا نیکبین پایهگذاری شد؛ اما بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷، عبدالرضا نیکبین از فهرستِ رسمیِ بنیانگذاران حذف و علیاصغر بدیعزادگان که از سال ۱۳۴۵ به سازمان پیوسته بود، جایگزین او شد.[۴۲][۴۳] سازمان مجاهدین پس از شکلگیری، به اقدام مسلحانه علیه دودمان پهلوی پرداخت. سازمان از اواخر دهه ۱۳۴۰ خورشیدی متحمّل ضربات سختی از سوی سازمان امنیت و اطلاعات کشور (ساواک) شد و رهبران سازمان به حکم دادگاه نظامی وقت، به جُرم «اقدام علیه امنیت کشور، اعمال تروریستی و ترور اتباع ایرانی و آمریکایی»، به اعدام محکوم و برخی نیز زندانی شدند. در سال ۱۳۵۴ خورشیدی عدهای به رهبریِ تقی شهرام و بهرام آرام اقدام به ترور و حذف اعضای مذهبی از جمله مجید شریف واقفی در بیرون زندان کردند، و با دست گرفتن قسمتی از سازمان، بیانیهٔ اعلام تغییر ایدئولوژی از اسلام به مارکسیسم را منتشر کرند. پس از آن؛ اعضای سازمان به دو دسته تقسیم شدند گروهی بر مواضع پیشین وفادار ماندند که مسعود رجوی هم پس از آزادی از زندان در ۳۰ دی ۱۳۵۷ به آنها پیوست[۴۴] و گروهی به سازمان پیکار پیوستند.[۴۵][۴۶]

سازمان چریکهای فدایی خلق ایران از وحدت و ادغام دو گروه چپگرای معتقد به مبارزه مسلحانه در اواخر فروردین ۱۳۵۰، پدید آمد: گروهی که بیژن جزنی، عباس سورکی،غفور حسنپور، علیاکبر صفایی فراهانی، محمد صفاری آشتیانی و حمید اشرف[نیازمند منبع] از مؤسسان آن بودند[۶] (گروه یک) و گروه دیگری که مسعود احمدزاده و امیر پرویز پویان از پایهگذارانش بودند[۶] (گروه دو). این دو گروه، پس از حمله به ژاندارمری سیاهکل در نوزدهم بهمن ماه ۴۹ و اعدام ۱۳نفر از پیشتازان «جنبش فدایی» در ۲۶اسفند ۱۳۴۹، بهطور کامل بههم پیوستند و به عنوان «چریکهای فدایی خلق ایران» و مدت کوتاهی بعد با عنوان «سازمان چریکهای فدایی خلق ایران» (سچفخا) اعلام موجودیت کردند.

احزاب قاجار:حزب عدالت اصلاحیون عامیون اجتماعیون عامیون حزب اجتماعیون انقلابیون اعتدالیون حزب دموکرات (دوران مشروطه) حزب اتفاق و ترقی جمعیت ترقیخواهان ایران حزب سوسیالیست متحد هیئت علمیه حزب تجدد حزب اصلاحطلب حزب سوسیالیست (ایران) حزب کمونیست ایران (دهه ۱۹۲۰) اتحادیه کمونیست جوان فدراسیون انقلابی ارمنی (ایران) فرقه جمهوری انقلابی ایران

پهلوی  :حزب ایران نو حزب ترقی حزب عدالت حزب پیکار حزب میهن حزب جنگل حزب کبود حزب اتحاد ملی حزب اراده ملی فرقه دموکرات آذربایجان حزب دموکرات ایران جبهه مؤتلف احزاب آزادیخواه حزب وحدت ایران حزب همرهان حزب سومکا حزب آریا مجمع مسلمانان مجاهد حزب زحمتکشان ملت ایران حزب نیروی سوم جامعه سوسیالیستهای نهضت ملی ایران سازمان انقلابیون کمونیست حزب ملل اسلامی اتحاد مبارزان کمونیست اتحادیه کمونیستهای ایران سازمان چریکهای فدایی خلق ایران جبهه دموکراتیک خلق سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر سازمان رزمندگان آزادی طبقه کارگر حزب ملیون حزب ایران نوین حزب مردم (ایران) حزب ایرانیان حزب رستاخیز

جمهوری اسلامی:ائتلاف بزرگ دفتر هماهنگی همکاریهای مردم با رئیس جمهور گروه همنام حزب جمهوری خلق مسلمان ایران جبهه دموکراتیک ملی ایران نهضت رادیکال ایران نهضت مقاومت ملی ایران سازمان آزادگان حزب جمهوری اسلامی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ائتلاف مستضعفین و محرومین ائتلاف گروههای خط امام جمعیت دفاع از ارزشهای انقلاب اسلامی حزب الوفاق الاسلامی حزب مارکسیست-لنینیست شفق سرخ اتحادیه کمونیستهای ایران اتحاد مبارزان کمونیست کارگران سوسیالیست حزب زحمتکشان ملت ایران سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر جبهه عدالت و رفاه راه سبز امید جامعه وعاظ ولایی

 

 

. وی در سال ۱۳۴۵، به دنبال ایراد یک سخنرانی دربارهٔ اسراییل دستگیر و به مدت ۶۱ روز زندانی شد. پس از آن در اردیبهشت ۱۳۴۹ و در قضیهٔ ورود سرمایهگذاران آمریکایی به ایران، اقدام به انتشار اعلامیهای به زبان عربی، خطاب به علمای کشورهای اسلامی زد و از آنها دعوت به اعتراض و مخالفت نمود. بهدنبال این اقدام مجدداً دستگیر و در زندان قزلقلعه زندانی شد.

آیتالله حسین غفاری از نیمه دوم سال 1341. ش مبارزات خود را علیه طاغوت آغاز کرد. ایشان در مسجد الهادی ـ که امامت آن را برعهده داشت ـ سخنرانی هایی را علیه تصویب لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی ایراد کرد و به همراه علمای تهران اعلامیههایی را نیز امضا کرد که در آن زمان، چاپ و توزیع شد. ایشان چندین نوبت توسط ماموران طاغوت دستگیر و بعد از مدتی آزاد میشد.

آیتالله غفاری سرانجام در تاریخ ششم دیماه 1353 از دنیا رفت. اداره ساواک دو روز پس از آن، در شانزدهم دیماه خبر فوت ایشان را به خانواده وی اعلام و از آنان درخواست کرد که بیسروصدا و بیآنکه به کسی چیزی بگویند برای تحویل جنازه به دادستانی ارتش مراجعه کنند. اما خانواده غفاری از امضای برگه فوت خودداری نمود و لذا اداره امنیت مجبور شد به منظور تدفین مخفیانه، جنازه او را شبانه به قم بفرستد. اما طلاب و مردم قم از موضوع باخبر شده و بهطرز باشکوهی در تشییع جنازه او در صبح روز هفتم دیماه شرکت کردند. در مسیر تشییع جنازه به سمت حرم حضرت معصومه(ع)، تعدادی از مراجع تقلید نیز به مردم پیوستند. حاضران در این مراسم شعارهایی نیز علیه حکومت سردادند که به دستگیری تعدادی از طلاب منجر شد. چند روز بعد، آیتاللهالعظمی گلپایگانی مراسم ختم باشکوهی را برای مرحوم آیتالله شیخحسین غفاری در مسجد اعظم قم برگزار کرد

آرامگاه ثقةالاسلام تبریزی بیرون بنای مقبرةالشعرا.

پس از اشغال تبریز بدست قشون روس روسها از ثقةالاسلام خواستند که به کنسولگری روسیه در تبریز بیاید. با آنکه کنسول عثمانی به او هشدار داده بود، ثقةالاسلام از مخفی شدن و پناهندگی در کنسولگری عثمانی سر باز زد و به کنسول گری روسیه رفت. در آن جا از او خواستند که بنویسد که آغاز کننده جنگ مجاهدان بودهاند ولی ثقةالاسلام از این کار خودداری کرد و گفت روسها جنگ را شروع کردهاند. پس از آن او را همراه هفت تن دیگر در روز عاشورای سال ۱۳۳۰ قمری برابر با ۹ دیماه ۱۲۹۰ خورشیدی بهدار کشیدند. او را در محلی که اکنون مقبرةالشعرای تبریز است دفن کردند.پس از انقلاب اکتبر روسیه، دولت شوروی هیئتی را به تبریز اعزام کرد و به عنوان عذرخواهی دستهگلی بر مزار وی گذاشتند

حزب مؤتلفه اسلامی

حزب مؤتلفه اسلامی یک حزب سیاسی–مذهبی مهم و سابقه دار در ایران است[۴] که در سال ۱۳۴۲ از ائتلاف ۳ هیئت مذهبی –هیئت مسجد امینالدوله، هیئت مسجد شیخعلی و هیئت اصفهانیها

از افراد سرشناس این حزب میتوان به مرتضی مطهری، سید محمد بهشتی، محمدعلی رجایی، سید علی اندرزگو، محمدجواد باهنر، حبیبالله عسگراولادی، حسن عباسپور، اسدالله بادامچیان، محمدنبی حبیبی، علاءالدین میرمحمدصادقی، سید مصطفی میرسلیم، جعفر شجونی، حسن غفوریفرد، محسن رفیقدوست را نام برد

حزب ملل اسلامی، از اولین گروههای مبارز اسلامی با مشی مسلحانه در ایران بود که در اوایل دهه چهل فعالیت زیرزمینی خود را آغاز نمود. هدف نهائی این گروه تأسیس حکومت اسلامی بود. این گروه با رهبری و محوریت سید محمدکاظم موسوی بجنوردی شکل گرفتاین حزب . اساس و برنامه خود را بر محور ایجاد حکومت اسلامی استوار و برنامههایش در عرصههای اقتصادی، قضائی، فرهنگی و سیاست خارجی در ۶۵ ماده تدوین شده بود و برای آن سه مرحله تدوین شده بود ۱. مرحله ازدیاد و تعلیم (رشد کمی و آموزش) ۲. مرحله استعداد (آمادگی رزمی) ۳. مرحله ظهور (مبارزه علنی) تعدادی از اعضای این حزب از جمله عباس آقازمانی (ابوشریف)، احمد احمد و جواد منصوری بعدها گروهی به نام سازمان حزبالله را در سال ۱۳۴۶ سازماندهی کردند.کشف: در مهر ۱۳۴۴ پس از دستگیری محمدباقر صنوبری که حامل مقادیر زیادی مدارک از حزب بود و در پی آن دستگیری ۵۵ تن از افراد حزب در عمل انحلال یافت. بجنوردی به اعدام و سپس حبس ابد محکوم گشت. دیگر اعضای اصلی مانند ابوالقاسم سرحدیزاده و محمدجواد حجتی کرمانی به حبسهایی سنگین محکوم گردیدند.

این سازمان در ۱۵ شهریور سال ۱۳۴۴[ به رهبری محمد حنیفنژاد، سعید محسن و عبدالرضا نیکبین پایهگذاری شد؛ اما بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷، عبدالرضا نیکبین از فهرستِ رسمیِ بنیانگذاران حذف و علیاصغر بدیعزادگان که از سال ۱۳۴۵ به سازمان پیوسته بود، جایگزین او شد.[۴۲][۴۳] سازمان مجاهدین پس از شکلگیری، به اقدام مسلحانه علیه دودمان پهلوی پرداخت. سازمان از اواخر دهه ۱۳۴۰ خورشیدی متحمّل ضربات سختی از سوی سازمان امنیت و اطلاعات کشور (ساواک) شد و رهبران سازمان به حکم دادگاه نظامی وقت، به جُرم «اقدام علیه امنیت کشور، اعمال تروریستی و ترور اتباع ایرانی و آمریکایی»، به اعدام محکوم و برخی نیز زندانی شدند. در سال ۱۳۵۴ خورشیدی عدهای به رهبریِ تقی شهرام و بهرام آرام اقدام به ترور و حذف اعضای مذهبی از جمله مجید شریف واقفی در بیرون زندان کردند، و با دست گرفتن قسمتی از سازمان، بیانیهٔ اعلام تغییر ایدئولوژی از اسلام به مارکسیسم را منتشر کرند. پس از آن؛ اعضای سازمان به دو دسته تقسیم شدند گروهی بر مواضع پیشین وفادار ماندند که مسعود رجوی هم پس از آزادی از زندان در ۳۰ دی ۱۳۵۷ به آنها پیوست[۴۴] و گروهی به سازمان پیکار پیوستند.[۴۵][۴۶]

سازمان چریکهای فدایی خلق ایران از وحدت و ادغام دو گروه چپگرای معتقد به مبارزه مسلحانه در اواخر فروردین ۱۳۵۰، پدید آمد: گروهی که بیژن جزنی، عباس سورکی،غفور حسنپور، علیاکبر صفایی فراهانی، محمد صفاری آشتیانی و حمید اشرف[نیازمند منبع] از مؤسسان آن بودند[۶] (گروه یک) و گروه دیگری که مسعود احمدزاده و امیر پرویز پویان از پایهگذارانش بودند[۶] (گروه دو). این دو گروه، پس از حمله به ژاندارمری سیاهکل در نوزدهم بهمن ماه ۴۹ و اعدام ۱۳نفر از پیشتازان «جنبش فدایی» در ۲۶اسفند ۱۳۴۹، بهطور کامل بههم پیوستند و به عنوان «چریکهای فدایی خلق ایران» و مدت کوتاهی بعد با عنوان «سازمان چریکهای فدایی خلق ایران» (سچفخا) اعلام موجودیت کردند.

احزاب قاجار:حزب عدالت اصلاحیون عامیون اجتماعیون عامیون حزب اجتماعیون انقلابیون اعتدالیون حزب دموکرات (دوران مشروطه) حزب اتفاق و ترقی جمعیت ترقیخواهان ایران حزب سوسیالیست متحد هیئت علمیه حزب تجدد حزب اصلاحطلب حزب سوسیالیست (ایران) حزب کمونیست ایران (دهه ۱۹۲۰) اتحادیه کمونیست جوان فدراسیون انقلابی ارمنی (ایران) فرقه جمهوری انقلابی ایران

پهلوی  :حزب ایران نو حزب ترقی حزب عدالت حزب پیکار حزب میهن حزب جنگل حزب کبود حزب اتحاد ملی حزب اراده ملی فرقه دموکرات آذربایجان حزب دموکرات ایران جبهه مؤتلف احزاب آزادیخواه حزب وحدت ایران حزب همرهان حزب سومکا حزب آریا مجمع مسلمانان مجاهد حزب زحمتکشان ملت ایران حزب نیروی سوم جامعه سوسیالیستهای نهضت ملی ایران سازمان انقلابیون کمونیست حزب ملل اسلامی اتحاد مبارزان کمونیست اتحادیه کمونیستهای ایران سازمان چریکهای فدایی خلق ایران جبهه دموکراتیک خلق سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر سازمان رزمندگان آزادی طبقه کارگر حزب ملیون حزب ایران نوین حزب مردم (ایران) حزب ایرانیان حزب رستاخیز

جمهوری اسلامی:ائتلاف بزرگ دفتر هماهنگی همکاریهای مردم با رئیس جمهور گروه همنام حزب جمهوری خلق مسلمان ایران جبهه دموکراتیک ملی ایران نهضت رادیکال ایران نهضت مقاومت ملی ایران سازمان آزادگان حزب جمهوری اسلامی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ائتلاف مستضعفین و محرومین ائتلاف گروههای خط امام جمعیت دفاع از ارزشهای انقلاب اسلامی حزب الوفاق الاسلامی حزب مارکسیست-لنینیست شفق سرخ اتحادیه کمونیستهای ایران اتحاد مبارزان کمونیست کارگران سوسیالیست حزب زحمتکشان ملت ایران سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر جبهه عدالت و رفاه راه سبز امید جامعه وعاظ ولایی

 

 

. وی در سال ۱۳۴۵، به دنبال ایراد یک سخنرانی دربارهٔ اسراییل دستگیر و به مدت ۶۱ روز زندانی شد. پس از آن در اردیبهشت ۱۳۴۹ و در قضیهٔ ورود سرمایهگذاران آمریکایی به ایران، اقدام به انتشار اعلامیهای به زبان عربی، خطاب به علمای کشورهای اسلامی زد و از آنها دعوت به اعتراض و مخالفت نمود. بهدنبال این اقدام مجدداً دستگیر و در زندان قزلقلعه زندانی شد.

آیتالله حسین غفاری از نیمه دوم سال 1341. ش مبارزات خود را علیه طاغوت آغاز کرد. ایشان در مسجد الهادی ـ که امامت آن را برعهده داشت ـ سخنرانی هایی را علیه تصویب لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی ایراد کرد و به همراه علمای تهران اعلامیههایی را نیز امضا کرد که در آن زمان، چاپ و توزیع شد. ایشان چندین نوبت توسط ماموران طاغوت دستگیر و بعد از مدتی آزاد میشد.

آیتالله غفاری سرانجام در تاریخ ششم دیماه 1353 از دنیا رفت. اداره ساواک دو روز پس از آن، در شانزدهم دیماه خبر فوت ایشان را به خانواده وی اعلام و از آنان درخواست کرد که بیسروصدا و بیآنکه به کسی چیزی بگویند برای تحویل جنازه به دادستانی ارتش مراجعه کنند. اما خانواده غفاری از امضای برگه فوت خودداری نمود و لذا اداره امنیت مجبور شد به منظور تدفین مخفیانه، جنازه او را شبانه به قم بفرستد. اما طلاب و مردم قم از موضوع باخبر شده و بهطرز باشکوهی در تشییع جنازه او در صبح روز هفتم دیماه شرکت کردند. در مسیر تشییع جنازه به سمت حرم حضرت معصومه(ع)، تعدادی از مراجع تقلید نیز به مردم پیوستند. حاضران در این مراسم شعارهایی نیز علیه حکومت سردادند که به دستگیری تعدادی از طلاب منجر شد. چند روز بعد، آیتاللهالعظمی گلپایگانی مراسم ختم باشکوهی را برای مرحوم آیتالله شیخحسین غفاری در مسجد اعظم قم برگزار کرد

آرامگاه ثقةالاسلام تبریزی بیرون بنای مقبرةالشعرا.

پس از اشغال تبریز بدست قشون روس روسها از ثقةالاسلام خواستند که به کنسولگری روسیه در تبریز بیاید. با آنکه کنسول عثمانی به او هشدار داده بود، ثقةالاسلام از مخفی شدن و پناهندگی در کنسولگری عثمانی سر باز زد و به کنسول گری روسیه رفت. در آن جا از او خواستند که بنویسد که آغاز کننده جنگ مجاهدان بودهاند ولی ثقةالاسلام از این کار خودداری کرد و گفت روسها جنگ را شروع کردهاند. پس از آن او را همراه هفت تن دیگر در روز عاشورای سال ۱۳۳۰ قمری برابر با ۹ دیماه ۱۲۹۰ خورشیدی بهدار کشیدند. او را در محلی که اکنون مقبرةالشعرای تبریز است دفن کردند.پس از انقلاب اکتبر روسیه، دولت شوروی هیئتی را به تبریز اعزام کرد و به عنوان عذرخواهی دستهگلی بر مزار وی گذاشتند

بز و نقش آن در زندگی ایرانیان...